Verkoopjehorloge.com

Kopen/verkopen van exclusieve horloges en sieraden
Direct contact tussen de verkopers en klanten
U kunt eenvoudig uw eigen advertenties plaatsen

Diamanten weetjes

diamantDiamant (Oudgrieks: ἀδάμας of adamas, “onverslaanbaar”) is een allotrope verschijningsvorm van koolstof die als delfstof aangetroffen wordt, maar ook in laboratoria gemaakt kan worden. In diamant hebben de koolstof-koolstofbindingen een viervlakstructuur waardoor de atomen in drie dimensies gebonden zijn; dit verklaart deels de hardheid waar het mineraal zijn naam aan dankt. Daarentegen heeft grafiet, de koolstofvorm die op aarde het meest voorkomt, een vlakke kristalstructuur waardoor het veel zachter is en schilferende laagjes vormt. Diamant is voor zover bekend het hardste materiaal dat in de natuur voorkomt en is dan ook het ijkpunt voor hardheid 10 op de hardheidsschaal van Mohs. Enkel een aantal industrieel vervaardigde materialen, ook opgebouwd uit zuivere koolstof, zijn harder.

Geschiedenis

In 2500 v.Chr. zouden de Chinezen al diamant gebruikt hebben om edelstenen te polijsten. In India zouden rond die tijd al diamanten als sieraad gedragen zijn en ook de Bijbel vermeldt diamant. Diamanten werden in de 6e tot de 5e eeuw v.Chr. in Europa bekend. Uit deze tijd stamt een oud Grieks bronzen beeld met onbewerkte diamanten, dat zich tegenwoordig in het British Museum in Londen bevindt. Diamant werd al door Manlius (16 na Chr.) en Plinius de Oudere (23-79 na Christus) in zijn Naturalis historia beschreven.
Het moderne diamantslijpen met een gietijzeren draaischijf, diamantpoeder en olijfolie werd in 1456 uitgevonden door de Bruggeling Lodewijk van Berken die de Florentiner voor Karel de Stoute sleep. Dit vormde het begin van de diamantnijverheid te Brugge. Na de verzanding van het Zwin eind 15e eeuw verlegde niet alleen de havenactiviteit, maar ook de diamantnijverheid zich naar Antwerpen. Na de val van Antwerpen vluchtten vele gegoede Antwerpenaren voor de Inquisitie naar Amsterdam en dat markeerde het begin van de diamantnijverheid daar.
In de 17e eeuw bracht de Franse ontdekkingsreiziger Jean-Baptiste Tavernier grote diamanten mee uit India en beschreef de diamantwinning aldaar.
Tot de 18e eeuw werden diamanten alleen in India gedolven. Hier komen ook de bekendste diamanten uit de geschiedenis vandaan. In 1714 werden in Brazilië diamanten ontdekt. Erasmus Jacobs vond in 1866 nabij de Oranjerivier de eerste diamant in Zuid-Afrika: de ‘Eureka’. Kort daarop werd ook diamant gevonden in Kimberley. In 1888 richtte Cecil Rhodes de firma De Beers op om de diamanthandel te controleren.
In de 20e eeuw werden belangrijke diamantvoorkomens ontdekt in Siberië, Canada en Australië, en werd het mogelijk om diamant synthetisch te fabriceren.
Er zijn talrijke legenden verbonden aan diamanten; zo worden er vaak ook magische of beschermende krachten aan toegeschreven. Diamanten waren het symbool van rijkdom en ze vormen een onderdeel van bijna alle kroonjuwelen, schatkamers en museale collecties. De diamant is een van de “negen edelstenen” in de Thaise Orde van de Negen Edelstenen.
De Cullinan is de grootste ongeslepen diamant die tot nu toe op aarde is gevonden: 3106 karaat (612,2 gram). De Cullinan werd gekloofd en geslepen en het grootste stuk, de Cullinan 1 (530,20 karaat) was na het slijpen ongeveer een eeuw lang de grootste geslepen diamant. De grootste geslepen diamant is sinds 1988 echter de Golden Jubilee (545,67 karaat), die in opdracht van De Beers door Gabriël (Gabi) Tolkowsky werd geslepen en sinds 1997 in het bezit is van de Thaise koning Bhumibol die hem ontving naar aanleiding van zijn 50-jarige kroningsjubileum.
Veel diamant voor industriële doeleinden wordt ook synthetisch gemaakt. Synthetische diamant valt enkel in een laboratorium van natuurlijke te onderscheiden. Onderzoekers van het Carnegie Institution of Washington ontdekten in 2004 een procedé om binnen 24 uur diamant te synthetiseren dat meer dan 50% harder is dan natuurlijk diamant.

Fysische eigenschappen

De kristalstructuur

Diamant is het hardste materiaal dat in de natuur voorkomt Er zijn anno 2012 slechts twee (industrieel vervaardigde) materialen die harder zijn, namelijk aggregated carbon nanorods en ultrahard fullereen. Deze zijn net als diamant opgebouwd uit koolstofatomen. Diamant zelf is een transparant kristal met een zeer hoge brekingsindex (2,417) en een hoge dispersie (0,044). In juwelen wordt daardoor het (zon)licht schitterend gebroken en weerkaatst al naargelang de slijpvorm. Bovendien wordt het gepolijste glanzend oppervlak van de diamantsteen door de grote hardheid niet mat.
Vanwege zijn extreme hardheid wordt diamant gebruikt in de industrie, o.a. voor slijpen, boren, snijden en polijsten en draadtrekken. Een diamant dankt zijn hardheid aan zijn tetraëderstructuur, en is daardoor harder naarmate hij minder insluitsels of kristalroosterdefecten bevat. Door de hardheid is diamant wel relatief bros. In vacuüm gaat diamant vanaf een temperatuur van 1700 °C over in grafiet, in lucht vanaf 700 °c.
Naast de hardheid zijn ook de thermische geleidbaarheid (410 W/cm/K) en de soortelijke (elektrische) weerstand van 1013 Ω•m van diamant bijzonder hoog. Deze combinatie maakt dat diamant gebruikt kan worden in elektronische schakelingen om warmte af te voeren. Diamant gedraagt zich net als silicium als halfgeleider en in vloeibaar helium als supergeleider zoals in 2004 ontdekt.

Slijpvormendiamant

De briljant
De diamant kan in verschillende geslepen vormen voorkomen. De meest gebruikte slijpvorm is de briljant, die Antwerpenaar Marcel Tolkowsky in 1919 bedacht na wiskundige berekeningen van de lichtbreking en totale interne reflectie Andere veel voorkomende slijpvormen zijn

  • Ovaal, 56 facetten
  • Princess, 76 facetten, rechthoekige vorm
  • Marquise, of Navette, 56 facetten, lensvormig. Deze moeilijke slijpvorm wordt toegeschreven aan Lodewijk XIV
  • Peer, 58 facetten, in vorm van een waterdruppel
  • Emerald, 48 tot 50 facetten, opgebouwd uit rechthoekige facetten aan elke kant en aan de hoeken
  • Hart

Geslepen diamant en prijsbepalende factoren

Het meten van een diamant
Ruwe diamanten worden bewerkt om het licht schitterend te breken. Na de bewerking blijft er een steen over met een schittering en kleurenspel die op verschillende criteria wordt beoordeeld om tot een prijs te komen. De criteria zijn de 4 C’s en houden in:

Cut

Hieronder wordt verstaan het maaksel van de steen. De vorm waarin de steen geslepen wordt is een onderdeel hiervan. Het maaksel heeft betrekking op de kwaliteit van het slijpen en de verhoudingen van de slijpvorm. De essentie ligt in de juiste “verhoudingen” en de “verfijning” van de geslepen steen. Onder de verhoudingen wordt verstaan de hoogte van de kroon, de kroonhoek, de diepte van de paviljoenzijde, de tafelspiegeling, de verhouding van de rondist t.o.v. de totale diepte van de steen. Onder de verfijning wordt verstaan de precieze afwerking van het totale maaksel. Hoe regelmatig is de rondist, is de kollet zwaar of licht, zijn er symmetrieverschillen tussen kroon en paviljoenzijde, sluiten de facetten recht op elkaar aan, ligt de kollet exact in het midden of ligt de tafel decentraal? Al deze zaken zijn direct van invloed op het spel van het licht in de steen. Het maaksel is mensenwerk in tegenstelling tot de zuiverheid, kleur en ten dele het gewicht. Ze is dan ook een grote prijsbepalende factor in de vier “C”’s: een steen met een mooi rond gewicht, loepzuiver en de hoogste kleur in een briljante slijpvorm kan een topsteen lijken, maar als de steen te diep geslepen is (spijker) of te ondiep (visoog) dan is het lichtspel in de steen dood en heeft de steen een geringere waarde. Kortom, het maaksel is van groot belang omdat het uiteindelijk het belangrijkste in de steen tot uiting laat komen: de schittering en het kleurenspel in volle glorie.

Carat

Het gewicht van edelstenen wordt uitgedrukt in karaat (1 karaat = 0,2 gram). Het karaat wordt onderverdeeld in 100 punten en wordt altijd in twee decimalen uitgedrukt, bijvoorbeeld 0,24 karaat of 24 punt. De karaat heeft zijn oorsprong in een in de oudheid gebruikt standaardgewicht: dat van een zaadje van de johannesbroodboom (Ceratonia siliqua).

Clarity

De zuiverheid van geslepen diamant. De steen kan zowel in- als uitwendig kenmerken vertonen. De inwendige bestaan veelal uit gletsen (inwendige scheuren), resten koolstof die niet geheel uitgekristalliseerd zijn of insluitingen van stikstof. Ze komen in allerlei vormen voor maar ook in diverse gradaties van intensiteit. Het zijn groeilijnen die de opbouw van de ruwe steen laten zien. Ook zijn er uitwendige kenmerken zoals “baard”, die overblijft wanneer de steen te hard gesneden is, en “nijf” die achterblijft wanneer de steen zuinig gesneden is. Beide kenmerken zijn op de rondist te zien. Al deze kenmerken bepalen de zuiverheid van de steen die in verschillende categorieën wordt ingedeeld: LC, VVS1, VVS2, VS1, VS2, SI1, SI2, P1, P2, P3. De beoordeling hiervan gebeurt altijd visueel met een loep en onder een lamp die een licht uitstraalt gelijkwaardig aan daglicht. De loep heeft een vergroting van 10 en is een achromaat, vrij van sferische en chromatische aberraties. Dit wil zeggen dat de diamant volledig scherp en zonder kleurafwijkingen kan waargenomen worden door de lens van de loep.

Tabel voor de zuiverheid t.o.v. zichtbaarheid van de inwendige kenmerken:

Zuiverheid Benaming Zichtbaarheid
LC Loupe-clean Geen enkel kenmerk is zichtbaar met de loep
VVS1 en VVS2 Very very small internal characteristics De kenmerken zijn erg moeilijk tot moeilijk te vinden met de loep
VS1 en VS2 Very small internal characteristics De kenmerken zijn vrij gemakkelijk te vinden met de loep
SI1 en SI2 Small internal characteristics De kenmerken zijn gemakkelijk tot erg gemakkelijk te vinden met de loep
P1 Pique 1 De kenmerken zijn moeilijk te vinden met het blote oog door de bovenkant van de diamant
P2 Pique 2 De kenmerken zijn makkelijk te vinden met het blote oog en hebben weinig invloed op de schittering van de diamant
P3 Pique 3 De kenmerken zijn erg gemakkelijk te vinden met het blote oog en hebben invloed op de schittering van de diamant

 

Colourdiamant

Der Blaue Wittelsbacher, een 31 karaats Fancy Deep Blue diamant.
Hoe een kleurdiamant beoordeeld wordt, is tamelijk subjectief. Een zuivere diamant is kleurloos. Meestal geldt dan ook; hoe minder kleur, hoe zuiverder dus, hoe waardevoller. Bepaalde relatief veel voorkomende verkleuringen zoals geel laten de waarde van de diamant dalen. Uiteraard blijven deze stenen waardevol; in 2011 werd een gele diamant geveild voor circa 8 miljoen euro Minder voorkomende kleuren zoals roze en blauw zorgen daarentegen voor een waardestijging; in 2010 bracht een roze diamant het recordbedrag van 34 miljoen euro op.Ook zwarte diamant, die mogelijk van buitenaardse oorsprong  is zeldzaam. In 2011 en 2012 ontdekten wetenschappers voor het eerst hemellichamen die volgens hen voornamelijk uit diamant bestaan, al wordt de claim uit 2011 betwist.
De kleur wordt bepaald aan de hand van een set zogenaamde ijkstenen (de zogenaamde masterstones). Dit is een door verschillende vooraanstaande diamantairs beoordeelde verzameling stenen met verschillende kleuren in de hoogste graden, die als standaarden worden beschouwd. De beoordeling gebeurt meestal visueel (met het oog). Tegenwoordig zijn er ook elektronische beoordelingen mogelijk, bijvoorbeeld door een fotospectrometer.

Het IDC (International Diamond Council) gebruikt het volgende kleurenschema:

Kleur Nederlandse benaming Oude benaming
D Fijnste wit+ Jager
E Fijnste wit River
F Fijn wit+ River
G Fijn wit Top Wesselton
H Wit Wesselton
I Licht getint wit+ Top Crystal
J Licht getint wit Crystal
K Getint wit+ Top Cape
L Getint wit Top Cape
M Getinte kleur Cape
N Getinte kleur Low Cape
O Getinte kleur Very Light Yellow
P-Z Getinte kleur Light Yellow

 

Edelsteenlaboratoria

Edelsteenlaboratoria houden zich uitsluitend bezig met de beoordeling van geslepen edelstenen. Laboratoria houden zich niet bezig met de markt en geven geen waardeoordeel in geld. De essentie van het laboratorium is gelegen in de wetenschappelijke grondslag waarmee de kenmerken beoordeeld worden.
Men beoordeelt op de hierboven omschreven vier “C”’s met de modernste middelen en technieken. Het eindresultaat wordt neergelegd in het certificaat waarop de details van de vier beoordelingen staan vermeld met als extra beoordeling de “Finish Grade”, die bij grotere en hoge kwaliteiten een extra rol speelt. Het certificaat heeft een nummer dat refereert aan het werkblad waarop de steen is geïdentificeerd en gegradueerd. Dit nummer wordt in de rondist gezet met een laser. Van het certificaat wordt een microfoto gemaakt. Deze microfoto wordt gelijktijdig met de steen “geseald”.
Gecertificeerde stenen worden ook vaak gebruikt als onderdeel van een beleggingsportefeuille en verdwijnen in een kluis om op een later tijdstip van 15 tot 20 jaar opnieuw verhandeld te worden. Wordt de steen uit het seal gehaald om in een sieraad te verwerken, dan kan op een later tijdstip, aan de hand van het nummer en werkblad de steen geïdentificeerd en vervolgens opnieuw geseald worden.
Enkele voorbeelden van laboratoria zijn: Hoge Raad voor de Diamant (HRD), Nederlands Edelsteenlaboratorium, International Gemological Institute (IGI), Gemological Institute of America (GIA). Er bestaat ook fraude in certificaten.

Beroemde diamanten
De negen grootste fragmenten van de Cullinan in geslepen vorm (kopieën van glas)

Lijst van bekende diamanten voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Een aantal diamanten is vanwege hun grootte, optische kenmerken of vanwege hun avontuurlijk verleden bekend en beroemd.

  • Darya-ye Noor (zee van licht): geschat 182 karaat, uit India, in bezit van Iraanse regering.
  • Dresdener groene diamant: 41,00 karaat, waarschijnlijk uit India, vroegste geschiedenis niet bekend. In 1742 door Friedrich August II, keurvorst van Saksen, gekocht voor 400 000 taler. Wordt bewaard in het Grünes Gewölbe in Dresden.
  • Hopediamant: 45,52 karaat, Verscheen in 1830 in de handel en werd gekocht door bankier H.Ph. Hope. Waarschijnlijk herslepen uit een gestolen steen. Heeft ook deel uitgemaakt van de Franse kroonjuwelen. Sinds 1958 in het Smithsonian Institution in Washington.
  • Ster van Afrika (ook: Cullinan I): 530,20 karaat. Verkregen uit de Cullinan, met 3106 karaat de grootste ruwe diamant ooit gevonden. Tezamen met 104 andere stenen door de Diamantslijperij Asscher in Amsterdam in 1908 geslepen. Siert de scepter van de koningen van Engeland. Wordt bewaard in de Tower van Londen. Deze was tot 1997 de grootste geslepen diamant.
  • Sancy: 55 karaat. Naar het schijnt gedragen door Karel de Stoute (rond 1470). In 1570 verworven door de Franse gezant in Turkije, Signeur de Sancy. Sinds 1906 in het bezit van de familie Astor in Londen.
  • Tiffany: 128,51 karaat. In 1878 gevonden in de Kimberley-mijn in Zuid-Afrika, met een ruw gewicht van 287,42 karaat. Verworven door de juweliersfirma Tiffany in New York. Geslepen in Parijs met 90 facetten.
  • Koh-i-Noor: 108,93 karaat. Oorspronkelijk in ronde vorm met 186 karaat in bezit van Indiase vorsten. In 1739 verworven door de sjah van Perzië. Kwam later in het bezit van de Britse Oost-Indische Compagnie die hem in 1850 schonk aan koningin Victoria. Omgeslepen kreeg hij eerst een plaats in de kroon van koningin Mary, echtgenote van George V, en later in de kroon van koningin-moeder Elizabeth. Wordt bewaard in de Tower van Londen.
  • Cullinan IV: 63,60 karaat. Een van de 105 stenen die geslepen zijn uit de Cullinan. Bevindt zich in de kroon van koningin Mary. Kan ook uit de kroon worden genomen en als broche worden gedragen. Wordt bewaard in de Tower in Londen.
  • Nassak: 43,38 karaat. Oorspronkelijk meer dan 90 karaat, bevond zich in India in een Shiva tempel bij Nassak. In 1818 als krijgsbuit door de Britten verworven. In 1927 omgeslepen in New York. Nu in particulier bezit in de Verenigde Staten.
  • Sjah: 88,70 karaat. Komt uit Iran, heeft slijtvakken, deels gepolijst. Draagt drie inschriften met heersersnamen. In 1829 geschonken aan tsaar Nicolaas I van Rusland. Tegenwoordig in het Kremlin in Moskou.
  • Florentiner of Toscaner: 137,27 karaat, Vroegste geschiedenis door sagen omgeven. In 1657 in het bezit van de Medici’s in Florence, In de 18de eeuw in de kroon van de Habsburgers, daarna gebruikt als broche.
  • Belofte van Lesotho: 603 karaat. Een van de grootste onbewerkte diamanten die ooit is gevonden.

Wij hebben voor jullie de 10 duurste diamanten ter wereld op een rijtje gezet.

10. Alnatt Diamant
1

Prijs: $3 miljoen
Deze diamant is 101.29 karaats, de kleur is “Fancy Vivid Yellow”. De naam komt van een van de eigenaren, Alfred Ernest Alnatt. De afkomst van de diamant is niet zeker, maar men denkt dat hij uit De Beers Premier Diamanten Mijn (Zuid Afrika) komt.

9. Moussaieff Rode Diamant
2

Prijs: $7 miljoen
De Moussaieff diamant is briljantgesneden en 5.11 karaats. De kleur is “Fancy Red”, de diamant lijkt misschien klein in vergelijking met de andere duurste diamanten, maar het is de grootste “Fancy Red” diamant.
De diamant is gevonden in de Braziliaanse Abatezinho rivier in 1990.

8. Heart of Eternity
5

Deze diamant is 27.64 karaats en de kleur is “Fancy Vivid Blue”. De diamant is gevonden in de Premier Diamond Mine in Zuid Afrika, slecht 0.1% van de diamanten in deze mijn hebben deze kleur. De steen is geslepen door de Steinmetz Groep en hierna verkocht aan de De Beers groep.

7. Wittelsbach Diamant
6

Prijs: £16.4 miljoen
31.06 karaats fancy diep blauwe diamant.

6. Steinmetz Pink
7

Prijs: $25 miljoen
59.6 karaats en de kleur van de steen is “Fancy Vivid Pink”, dit is de grootste diamant met deze kleur.

5. De Beerst Centenary Diamant
8

Prijs: $100 miljoen
273.85 karaats en hiermee de derde grootste diamant uit de Premier Mine. De kleur is “grade D” de hoogste graad van kleurloze diamanten.

4. Blauwe Hoop Diamant
9

Prijs: $350 miljoen
Vroeger ook bekend onder de naam “Le Blue de France”. Een 45.52 karaats diep blauwe diamant. Deze kan bekeken worden in het Smithsonian Naturel History museum in Washington D.C.

3. De Cullinan
10

Prijs: $400 miljoen
De ruwe Cullinan diamant was met 3.106,75 karaats de grootste ruwe diamant gevonden. De grootste polijste steen hiervan is de Culinan I met 530.2 karaats.

2. Sancy Diamant
11

Prijs: ?
55.23 karaats met de kleur “Pale Yellow”. Deze diamant is te bewonderen in het Louvre.

1. Koh-i-noor
10

Van deze diamant wordt gezegd dat hij ‘priceless’ is. De diamant is 109 karaats en is afkomstig uit India. De steen heeft een rijke geschiedenis, in 1304 was de radja van Malwa de eigenaar, er werd toen beweerd dat de eigenaar van deze steen de machtigste man van de wereld was. Er werd dan ook veel gestreden voor deze steen. In 1939 kwam veldheer Nadir Sjah op slinks wijze in het bezit van de diamant en nam deze mee naar Perzië. Tot 1849 zou deze hier blijven tot de Engelse Perzië overwonnen en de steen schonken aan hun koningin Victoria. Sindsdien is de diamant onderdeel van de Britse kroonjuwelen. India en Pakistan claimen nog steeds dat zij de rechtmatige eigenaren zijn van de steen en dringen aan om de steen terug te laten keren naar het land van oorsprong.